keencalculator
  1. หน้าแรก
  2. สถิติ
  3. คำนวณสถิติ

คำนวณสถิติ

วางหรือพิมพ์ชุดตัวเลข แล้วดูค่าสถิติสรุปที่ใช้บ่อยทั้งหมดในครั้งเดียว ได้แก่ จำนวนค่า ผลรวม ค่าเฉลี่ย มัธยฐาน ฐานนิยม ค่าต่ำสุด ค่าสูงสุด พิสัย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและความแปรปรวนของตัวอย่างและประชากร ควอร์ไทล์ พิสัยระหว่างควอร์ไทล์ และค่าผิดปกติ ตารางจะแสดงส่วนเบี่ยงเบนของแต่ละค่าจากค่าเฉลี่ย เพื่อให้เห็นว่าความแปรปรวนมาจากไหน

ตัวอย่างด่วน

คั่นตัวเลขด้วยจุลภาค เว้นวรรค หรือขึ้นบรรทัดใหม่ วางคอลัมน์จากสเปรดชีตได้เลย

ตัวเลขของคุณอยู่ในเบราว์เซอร์เท่านั้น และไม่ถูกอัปโหลด
ค่าเฉลี่ย83.6
มัธยฐาน
85
ฐานนิยม
85
จำนวนค่า (n)
10
ผลรวม
836
ค่าต่ำสุด
66
ค่าสูงสุด
95
พิสัย
29
ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานของตัวอย่าง (s)
9.0823
ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานของประชากร (σ)
8.6163
ความแปรปรวนของตัวอย่าง (s²)
82.4889
ความแปรปรวนของประชากร (σ²)
74.24
ควอร์ไทล์ที่ 1 (Q1)
78
ควอร์ไทล์ที่ 3 (Q3)
90
พิสัยระหว่างควอร์ไทล์ (IQR)
12
ค่าผิดปกติ (กฎ 1.5 × IQR)
ไม่มี
ความคลาดเคลื่อนมาตรฐานของค่าเฉลี่ย
2.8721
สัมประสิทธิ์การแปรผัน
10.86%
เรียงลำดับแล้ว
66, 72, 78, 85, 85, 85, 88, 90, 92, 95

ส่วนเบี่ยงเบนจากค่าเฉลี่ย

#ค่า (x)x − ค่าเฉลี่ย(x − ค่าเฉลี่ย)²

การตั้งค่าที่บันทึกไว้

บันทึกค่าที่คุณใช้บ่อย เช่น ค่าแรงรายชั่วโมง สินเชื่อ หรือขนาดห้อง แล้วเรียกกลับมาใช้ได้ในแตะเดียว

    การคำนวณล่าสุดของคุณ

    ผลลัพธ์ที่คุณคำนวณที่นี่จะถูกเก็บไว้ในอุปกรณ์นี้ เพื่อให้กลับมาดูได้ภายหลัง

      มีแอปฟรีบน iPhone และ Mac ด้วย

      สูตร

      ค่าเฉลี่ย x̄ = Σx ÷ n
      มัธยฐาน = ค่ากลางของข้อมูลที่เรียงลำดับแล้ว หรือค่าเฉลี่ยของสองค่ากลางเมื่อ n เป็นเลขคู่
      ความแปรปรวนของประชากร σ² = Σ(x − x̄)² ÷ n; ความแปรปรวนของตัวอย่าง s² = Σ(x − x̄)² ÷ (n − 1)
      ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน = √ความแปรปรวน
      ความคลาดเคลื่อนมาตรฐาน = s ÷ √n; สัมประสิทธิ์การแปรผัน = s ÷ x̄ × 100%
      IQR = Q3 − Q1; ค่าผิดปกติคือค่าที่ต่ำกว่า Q1 − 1.5 × IQR หรือสูงกว่า Q3 + 1.5 × IQR

      วิธีใช้

      1. พิมพ์หรือวางตัวเลขของคุณ โดยคั่นด้วยจุลภาค เว้นวรรค หรือขึ้นบรรทัดใหม่
      2. ดูค่าเฉลี่ยและค่าสรุปอื่น ๆ ควอร์ไทล์และค่าผิดปกติจะแสดงเมื่อมีข้อมูลอย่างน้อยสี่ค่า
      3. ใช้ตารางส่วนเบี่ยงเบนตรวจความแปรปรวนด้วยมือ โดยรวมผลรวมของกำลังสองของส่วนเบี่ยงเบน แล้วหารด้วย n หรือ n − 1

      ตัวอย่างการคำนวณ

      คะแนนสอบสิบค่า

      ค่าเฉลี่ย
      83.6
      มัธยฐาน
      85
      ฐานนิยม
      85
      จำนวนค่า (n)
      10
      ผลรวม
      836
      พิสัย
      29
      ความแปรปรวนของตัวอย่าง (s²)
      82.4889
      ความแปรปรวนของประชากร (σ²)
      74.24
      ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานของตัวอย่าง (s)
      9.0823
      ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานของประชากร (σ)
      8.6163
      ควอร์ไทล์ที่ 1 (Q1)
      78
      ควอร์ไทล์ที่ 3 (Q3)
      90
      พิสัยระหว่างควอร์ไทล์ (IQR)
      12
      ค่าผิดปกติ (กฎ 1.5 × IQR)
      ไม่มี
      ความคลาดเคลื่อนมาตรฐานของค่าเฉลี่ย
      2.8721
      สัมประสิทธิ์การแปรผัน
      10.86%

      ชุดข้อมูลตัวอย่างในตำรา 2, 4, 4, 4, 5, 5, 7, 9

      ค่าเฉลี่ย
      5
      มัธยฐาน
      4.5
      ฐานนิยม
      4
      พิสัย
      7
      ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานของประชากร (σ)
      2
      ความแปรปรวนของประชากร (σ²)
      4
      ความแปรปรวนของตัวอย่าง (s²)
      4.5714
      ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานของตัวอย่าง (s)
      2.1381
      ควอร์ไทล์ที่ 1 (Q1)
      4
      ควอร์ไทล์ที่ 3 (Q3)
      6
      พิสัยระหว่างควอร์ไทล์ (IQR)
      2
      ค่าผิดปกติ (กฎ 1.5 × IQR)
      ไม่มี

      สิบค่าที่มีหนึ่งค่าอยู่ห่างจากที่เหลือมาก

      ค่าเฉลี่ย
      19.5
      มัธยฐาน
      16.5
      ฐานนิยม
      15
      ควอร์ไทล์ที่ 1 (Q1)
      15
      ควอร์ไทล์ที่ 3 (Q3)
      19
      พิสัยระหว่างควอร์ไทล์ (IQR)
      4
      ค่าผิดปกติ (กฎ 1.5 × IQR)
      48

      ตัวอย่างหรือประชากร

      ใช้ค่าของประชากรเมื่อรายการของคุณเป็นกลุ่มทั้งหมดที่สนใจ เช่น นักเรียนทุกคนในห้องเดียว ใช้ค่าของตัวอย่างเมื่อรายการเป็นเพียงส่วนหนึ่งของกลุ่มที่ใหญ่กว่าที่ต้องการอธิบาย เช่น ลูกค้า 50 คนจากหลายพันคน การหารด้วย n − 1 แทน n (การแก้ไขของ Bessel) ช่วยไม่ให้ความแปรปรวนของตัวอย่างประเมินการกระจายของทั้งกลุ่มต่ำเกินไป

      สำหรับคะแนนสอบสิบค่าในตัวอย่างแรก ผลรวมกำลังสองของส่วนเบี่ยงเบนคือ 742.4 เมื่อหารด้วย 10 จะได้ความแปรปรวนของประชากร 74.24 และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน 8.62 เมื่อหารด้วย 9 จะได้ 82.49 และ 9.08

      ควรรายงานค่ากลางแบบไหน

      ค่าเฉลี่ยใช้ทุกค่า ค่าที่สุดโต่งเพียงค่าเดียวจึงดึงค่าเฉลี่ยได้ ในตัวอย่างที่มีค่าผิดปกติ ค่าเฉลี่ยคือ 19.5 แต่มัธยฐานคือ 16.5 เพราะค่า 48 สำหรับข้อมูลที่เบ้ เช่น รายได้หรือราคาบ้าน มัธยฐานมักเป็นค่าสรุปที่ดีกว่า ส่วนฐานนิยมเหมาะกับค่าที่ซ้ำกัน เช่น ขนาดรองเท้าที่พบบ่อยที่สุด

      วิธีหาควอร์ไทล์

      Q1 และ Q3 คือมัธยฐานของครึ่งล่างและครึ่งบนของข้อมูลที่เรียงลำดับแล้ว โดยตัดค่ากลางออกเมื่อจำนวนค่าเป็นเลขคี่ เป็นวิธีที่เครื่องคิดเลข TI-83 และ TI-84 และตำราส่วนใหญ่ในสหรัฐฯ ใช้ ส่วนฟังก์ชันสเปรดชีตอย่าง QUARTILE.INC ของ Excel ใช้การประมาณค่าในช่วง จึงอาจให้ค่าต่างออกไปเล็กน้อยกับข้อมูลชุดเล็ก

      คำถามที่พบบ่อย

      หาค่าเฉลี่ย มัธยฐาน และฐานนิยมอย่างไร

      ค่าเฉลี่ย: บวกทุกค่าแล้วหารด้วยจำนวนค่า มัธยฐาน: เรียงลำดับแล้วเลือกค่ากลาง หรือหาค่าเฉลี่ยของสองค่ากลาง ฐานนิยม: ค่าที่ปรากฏบ่อยที่สุด สำหรับ 72, 85, 90, 66, 85, 78, 92, 88, 95, 85 ได้ 83.6, 85 และ 85 ตามลำดับ

      ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานของ 2, 4, 4, 4, 5, 5, 7, 9 คือเท่าไร

      2 หากเป็นส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานของประชากร หรือประมาณ 2.138 หากเป็นของตัวอย่าง ค่าเฉลี่ยคือ 5 และผลรวมกำลังสองของส่วนเบี่ยงเบนคือ 32; 32 ÷ 8 = 4 และ √4 = 2

      อะไรนับเป็นค่าผิดปกติ

      ตามกฎ 1.5 × IQR ที่ใช้กันทั่วไป คือค่าที่ต่ำกว่า Q1 หรือสูงกว่า Q3 เกิน 1.5 เท่าของพิสัยระหว่างควอร์ไทล์ ใน 12, 14, 15, 15, 16, 17, 18, 19, 21, 48 เส้นแบ่งบนคือ 19 + 1.5 × 4 = 25 ดังนั้น 48 จึงเป็นค่าผิดปกติ

      ทำไมเครื่องคิดเลขของฉันกับ Excel ให้ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานไม่ตรงกัน

      ฝั่งหนึ่งน่าจะใช้สูตรของตัวอย่าง (STDEV.S ใน Excel) และอีกฝั่งใช้สูตรของประชากร (STDEV.P) เครื่องคำนวณนี้แสดงทั้งสองแบบ

      เครื่องคำนวณที่เกี่ยวข้อง